Τίτος Βανδής Ο έξοχος και διεθνώς αναγνωρισμένος πρωταγωνιστής μας !

Τίτος Βανδής
Ο έξοχος και διεθνώς αναγνωρισμένος πρωταγωνιστής μας !

Γράφει ο Πάνος Ν. Αβραμόπουλος

Γεννημένος  με σπουδαίο υποκριτικό τάλαντο, φυσική ομορφιά, αλλά και με μια ακόρεστη δίψα για το θέατρο, δεν θα μπορούσε παρά να ακούσει την φωνή της καρδιάς του, ο έξοχος Τίτος Βανδής και να διαγράψει μια σπουδαία καμπύλη προόδου και ευημερίας στο θέατρο και τον κινηματογράφο, που ήδη συνιστά κεφάλαιο για την έβδομη τέχνη μας. Μας πρόσφερε δραματικές ερμηνείες πολύ υψηλού ήθους στο θέατρο  - τόσο από το εγχώριο, όσο και από το διεθνές δραματολόγιο - με αντίστοιχα λαμπρά αποτυπώματα και στην μεγάλη οθόνη και η καριέρα του εξακοντίστηκε διεθνώς, παίζοντας με ξεχωριστή επιτυχία στο Μπρόντγουεϊ και το Χόλυγουντ ! Επίτευγμα μέγα για έλληνα ηθοποιό και μάλιστα της δύσκολης μεταπολεμικής μας περιόδου.

Ο Τίτος Βανδής είδε το φως της ζωής στην Αθήνα το 1917, αλλά πάραυτα μεγάλωσε στην Καβάλα. Ακολούθησε σπουδές στο Ωδείο Θεσσαλονίκης και στην Δραματική Σχολή του Εθνικού θεάτρου, που σμίλευσε καθοριστικά την δραματική του ταυτότητα. Ήδη από τα παιδικά του χρόνια, ζούσε για να γίνει ηθοποιός όταν μεγαλώσει. Θα εξομολογηθεί κάποτε στον έγκριτο Άρη Σκιαδόπουλο, «Ήθελα να γίνω ηθοποιός, από όταν ήμουν 5 ετών. Καθόμουν, κλεινόμουν μέσα στο δωμάτιο και έκανα ιστορίες. Περισσότερο έπαιζα τον Ταρζάν και την αδερφή μου την είχα για Τζέιν. Ήθελα μάλιστα να την παντρευτώ την αδερφή μου, αλλά 8 ετών κατάλαβα ότι αυτό δεν γίνεται. Συνειδητά είπα ότι θα γίνω ηθοποιός όταν ήμουν 11 ετών» ! Και αυτή του η θεία δίψα για την θεατρική τέχνη, θα ικανοποιηθεί με την ακατάβλητη αποφασιστικότητα του, πολύ γρήγορα ! Καθώς ήταν έτσι σπουδαστής του Γαλλικού Λυκείου, αλλά και του Ωδείου Θεσσαλονίκης, σε ηλικία 16 ετών τα «βρόντηξε», για να έλθει στην Αθήνα και να εγγραφεί στο μεγάλο σχολείο της υποκριτικής, την Δραματική Σχολή του Εθνικού Θεάτρου.

Πρόβα τζενεράλε ο μεγάλος μας ηθοποιός θα κάνει στο σανίδι το 1934, στην παράσταση «Ιούδας» του μεγάλου μας συγγραφέα και ακαδημαϊκού Σπύρου Μελλά και σε παραγωγή του εθνικού θεάτρου. Θα επακολουθήσουν κεντρικές του ερμηνείες στην κρατική σκηνή, ήτοι «Θυσία του Αβραάμ» και «Ρωμαίος και Ιουλιέτα», που αχνά- αχνά προμηνύουν την καταλυτική του επέλαση στα θεατρικά μας δρώμενα. Στα 1940 ξεκινάει συνεργασία με το σχήμα της κραταιάς Μαρίκας Κοτοπούλη και το 1941, συνεργάζεται με το θέατρο της κ-ας Κατερίνας, στο οποίο και απέδωσε ορισμένες από τις καλύτερες, δραματικές του ερμηνείες. Είχε πλέον εκπέμψει το σπουδαίο θεατρικό του σήμα στα καλλιτεχνικά μας δρώμενα ο έξοχος Τίτος Βανδής και απολάμβανε της εκτίμησης του θεατρικού κόσμου. Με την απελευθέρωση συνεχίζει την θεατρική του παρουσία, συστήνοντας σχήμα με τους Αλέκα Παΐζη και Δήμο Σταρένιο, ενώ αργότερα επανακάμπτει στο θέατρο «Κοτοπούλη», αλλά και στον θίασο της Κατερίνας Ανδρέαδη.

Στην μεγάλη μας οθόνη θα πραγματοποιήσει την παρθενική του εμφάνιση το 1953, συμμετέχοντας στην ταινία «Το κλειδί της ευτυχίας», αλλά η φήμη του στο ευρύτερο κινηματογραφόφιλο κοινό, θα εξακοντιστεί με την περίφημη ταινία – στην οποία πρωταγωνιστεί η ανυπέρβλητη Μελίνα Μερκούρη – του Ζιλ Ντασέν «Ποτέ την Κυριακή», το 1960. Έκτοτε θα επακολουθήσει μια μακρά αλυσίδα ταινιών, στις οποίες ο κορυφαίος μας ηθοποιός, ξεδιπλώνει το λυρικό του κύτταρο και αποσπά την αγάπη και τον θαυμασμό του κοινού της μεγάλης μας οθόνης.  Στα 1962 μάλιστα θα κερδίσει και το Βραβείο Ερμηνείας στο Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης, για την συμμετοχή του στην ταινία «Πολιορκία» ελληνογαλλικής παραγωγής του Κλόντ Μπερνάρ Ομπέρ. Στα χρόνια που θα επακολουθήσουν ο Τίτος Βανδής συνεχίζει την καταλυτική του παρουσία στον κινηματογράφο, πραγματοποιεί καλλιτεχνικές συνεργασίες με μεγάλους δημιουργούς όπως ο Μίκης Θεοδωράκης, ενώ προχωρά σε ένα μεγάλο εγχείρημα που αποτυπώνει εν άλλοις και την άμετρη αγάπη του, για την τέχνη της υποκριτικής, ιδρύοντας με τον επίσης σπουδαίο δάσκαλο Γιώργο Θεοδοσιάδη, Σχολή Δραματικής Τέχνης, στην οποία και δίδαξε υποκριτική.

Ωστόσο τα εγχειρήματά του γύρω από τον δύσκολο χώρο του θεάτρου, του σωρεύουν μεγάλα οικονομικά προβλήματα, που τον αναγκάζουν το 1965 να φύγει στην Αμερική, αποζητώντας την ευκαιρία να ορθοποδήσει και προϊόντος του χρόνου, να αποπληρώσει τις οφειλές του. Ξεκινάει έτσι με όραμα και μεράκι να κάνει μια νεα αρχή, στα βαθιά νερά του αμερικάνικου θεάτρου και κινηματογράφου και κατορθώνει με το πείσμα και την ακαταπόνητη εργατικότητά του, σε σύντομο χρονικό διάστημα, να εδραιωθεί και να πραγματοποιήσει μια δεύτερη καριέρα στο Μπρόντγουεϊ στο θέατρο και τον κινηματογράφο. Θα αντιμετωπίσει αρχικά δυσκολία με την γλώσσα, δοθέντος ότι ήξερε άπταιστα γαλλικά, αλλά καθόλου αγγλικά. Πάραυτα είχε την αρωγή ενός βοηθού, που του μάθαινε τα λόγια των ρόλων του και έτσι υπερκέρασε και αυτό το εμπόδιο, μέχρι να μάθει και τα αγγλικά.

Στο Μπρόντγουέι διεύρυνε την δημοτικότητά του, συμμετέχοντας σε υψηλού κύρους κινηματογραφικές ταινίες όπως : «Youngs Doctors in Love», «Τα πάντα γύρω από το σεξ» του Γούντυ Άλεν, «The Betsy», «Εξορκιστής», ενώ  συμπρωταγωνίστησε και με την κραταιά Μελίνα, στην διασκευή του «Ποτέ την Κυριακή». Συνάμα συμμετείχε και σε μεγάλης τηλεθέασης τηλεοπτικά σήριαλ στην Αμερική, όπως τα «Χαβάη 5-0» και «Κότζακ», με τον επίσης σπουδαίο Έλληνοαμερικανό ηθοποιό Τέλυ Σαβάλας, που εξακτίνωσαν το καλλιτεχνικό του κύρος, στην αμερικάνικη σκηνή. Ένα ακόμα επίσης πεδίο στο οποίο ο μεγάλος έλληνας ηθοποιός άφησε ανεξίτηλο το αποτύπωμά του, ήταν οι μεταφράσεις θεατρικών έργων,  ενώ δίδαξε υποκριτική στο κολέγιο της Σάντα Μόνικα, στη δύση της δεκαετίας του ΄70.

Ωστόσο σε κάθε βήμα και επιτυχία του μεγάλου μας ηθοποιού, ενυπήρχε ο νόστος και  η μύχια σκέψη να γυρίσει στην μητέρα Ελλάδα. Για τούτο κρατούσε την επαφή με την Ελλάδα, παίζοντας κατά καιρούς στο Εθνικό μας Θέατρο, όπως στην παράσταση «Λυσσασμένη γάτα» του σπουδαίου Τενεσί Ουίλιαμς και σε σκηνοθεσία Νίκου Χαραλάμπους.  Αλλά να που το 1982, ο έρωτας θα χτυπήσει ξανά την πόρτα του Τίτου Βανδή, καθώς ερωτεύεται την μεγάλη μας ηθοποιό Μπέτυ Βαλάση –  η οποία μας είχε δώσει μεταξύ άλλων και μια αριστουργηματική ερμηνεία στην σειρά «Λωξάντρα» της Μαρίας Ιορδανίδου στην ΕΡΤ, ένα έξοχο σήριαλ, που πραγματεύονταν την ηθική μεγαλουργία, αλλά και το δράμα συνάμα του ελληνισμού της Ιωνίας, που με την μικρασιατική τραγωδία, εκπαραθυρώθηκε από τις προαιώνιες πατρογονικές του εστίες. Δυο χρόνια αργότερα θα παντρευτούν και επιστρέφουν μαζί οριστικά στην Ελλάδα, δοθέντος , ότι η Μπέτυ Βαλάση, τον είχε ακολουθήσει στην Αμερική. 

Στα 1983 ο μεγάλος μας ηθοποιός θα δρέψει τις δάφνες ενός ακόμα βραβείου, αυτό του Α΄ Ανδρικού Ρόλου στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης, για την ερμηνεία του στην ταινία «Προσοχή Κίνδυνος». Ενώ με την ίδια ηθική ένταση και αγάπη συνέχιζε να παίζει στο θέατρο και τον κινηματογράφο. Κλείσιμο της αυλαίας θα σημάνει για αυτόν καλλιτεχνικά το 2000, οπότε και συμμετείχε στο σήριαλ της κρατικής τηλεόρασης «Παππούδες εν δράσει». Θα γράψει ακόμα και ένα αυτοβιογραφικού χαρακτήρα βιβλίο υπο τον τίτλο «Κουβέντα με τους φίλους μου», στο οποίο με αδρές πινελιές, αποτύπωνε την πολύπλαγκτη καλλιτεχνική του διαδρομή, με μαρμαρυγές της προσωπικής του ζωής και της κοινωνικής του δράσης. Ο Τίτος Βανδής, ήταν ένα βαθύτατα πολιτικοποιημένο άτομο, με άτεγκτο δημοκρατικό ήθος και με πλούσια και από τις επάλξεις της τέχνης, πολιτική δράση. Είχε ενταχθεί στις γραμμές του ΚΚΕ – από τις οποίες και εξέπεμψε τις διαυγείς και κρυστάλλινες θέσεις του, για την κοινωνική δικαιοσύνη, τα ανθρώπινα δικαιώματα και την τέχνη – και είχε μυηθεί και στο ΕΑΜ, από τον άλλο επίσης μεγάλο μας ηθοποιό Δήμο Σταρένιο. Έκτοτε πάλευε από τις γραμμές του ΚΚΕ για τις ιδέες του, με ήθος και συνέπεια. Για την κοινωνική παθητικοποίηση και τον «ωχαδελφισμό» των νεοελλήνων, ο κορυφαίος μας ηθοποιός έλεγε χαρακτηριστικά, στηλιτεύοντας την αδιαφορία «Θα κάνω μια ευχή. Να καταργηθεί το ρητό "Η σιωπή είναι χρυσός". Γιατί η σιωπή είναι ντροπή. Και να φωνάζουμε όλοι μαζί για το Δίκιο. Για τη Λευτεριά. Για τον Άνθρωπο». Αυτή ήταν η ηθική και πολιτική βιοσοφία του εκλεκτού της τέχνης μας Τίτου Βανδή. Το 2003 σε ηλικία 86 ετών πλήρης δόξης και ημερών, ο Τίτος Βανδής, εκδήμησε από την ζωή. Ο θάνατός του σκόρπισε πάνδημη θλίψη στον καλλιτεχνικό μας κόσμο που τον εκτιμούσε βαθύτατα ως περίσεπτο και διεθνώς διακεκριμένο μέλος του, αλλά πολύ περισσότερο στον  ελληνικό λαό, που τον περιέβαλλε με την θάλλεια της αγάπης του, ως έναν κορυφαίο του πρωταγωνιστή !

Υ.Γ. Ο πολιτισμός στις οδυνηρές οικονομικά μέρες μας, είναι τελείως περιθωριοποιημένος από την πολιτεία και υποχρηματοδοτημένος, με τις κεντρικές του δομές να αργοσβήνουν μία, μία. Πέρα από τον ελάχιστο παραπάνω οφειλόμενο φόρο τιμής, στους μεγάλους έλληνες κωμικούς μας, που διαμόρφωσαν το σύγχρονο πνευματικό ήθος του ελληνικού λαού και τον στήριξαν ηθικά στις δίσεκτες μεταπολεμικές μας δεκαετίες, που τις σκίαζαν οι οικονομικές στρεβλώσεις και οι κοινωνικές δυσπλασίες, οφείλουμε σήμερα ως πολιτεία με σοβαρότητα και ευθύνη, να καταστρώσουμε ένα κεντρικό Master Plan για τον πολιτισμό, που συνυφαίνοντας αρμονικά, τις αρχαιότητες, την πολιτισμική κληρονομιά και το πολύτιμο ανθρώπινο δυναμικό μας, σε κάθε γωνιά της ελληνικές περιφέρειας, θα δώσει ώθηση στην εθνική οικονομία και την περιφερειακή ανάπτυξη.

*Ο συγγραφέας Πάνος Ν. Αβραμόπουλος, είναι Α΄ Αναπληρωματικός Δημοτικός Σύμβουλος Αθηναίων
www.panosavramopoulos.blogspot.gr

Related

People & Style 4202549391738456842

Δημοσίευση σχολίουDefault Comments

emo-but-icon

ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΑΡΘΡΑ

FACEBOOK

Συνολικές προβολές σελίδας

ΠΡΩΤΟΣΕΛΙΔΑ ΕΦΗΜΕΡΙΔΩΝ

ΦΟΡΜΑ ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑΣ

Όνομα

Ηλεκτρονικό ταχυδρομείο *

Μήνυμα *

εορτολογιο

ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ

ΖΩΔΙΑ


live score

ΟΡΟΙ ΧΡΗΣΗΣ

Στο παρόν blog εκτός από άρθρα των διαχειριστών, αναδημοσιεύονται άρθρα από άλλα blogs με αναφορά πηγής στο κάτω μέρος κάθε άρθρου.

-Το blog politikanet αναδημοσιεύει και δεν "υιοθετεί" απαραίτητα το περιεχόμενο των ειδήσεων που αναρτά στις οποίες αναφέρεται η πηγή της είδησης.

- Οι φωτογραφίες και τα βίντεο προέρχονται από το διαδίκτυο, κυρίως από τις εικόνες google και ανήκουν αποκλειστικά στους δημιουργούς τους. Εάν κατά λάθος έχει δημοσιευτεί εικόνα ή βίντεο που διέπεται από πνευματικά δικαιώματα, επικοινωνήστε μαζί μας και θα αφαιρεθεί.

- Οι απόψεις που δημοσιεύονται στο Blog δεν απηχούν κατ' ανάγκη και τις απόψεις των διαχειριστών.


item